Blog

Clara non sunt interpretanda

Postępowanie pojednawcze

  • 2015-11-29
  • Małgorzata Repelewicz
  • postępowanie pojednawcze

Postępowanie pojednawcze wszczynane wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej uregulowane jest w przepisach art. 184 - 186 Kodeksu postępowania cywilnego.

Z wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej można wystąpić w sprawach, których charakter pozwala na zawarcie ugody (np. w sprawach o zapłatę należności wynikających z faktury lub umowy). Sądem właściwym do przeprowadzenia postępowania pojednawczego jest sąd ogólnie właściwy dla przeciwnika. Jeżeli więc wierzyciel wzywa dłużnika do próby ugodowej, to wniosek skierowany musi być do sądu miejsca zamieszkania (siedziby) dłużnika. Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej podlega opłacie w wysokości 40 zł.
 
Bardzo istotne jest stawienie się obydwu stron na posiedzenie sądu wywołane próbą ugodową. Stawiennictwo na takiej rozprawie wprawdzie jest nieobowiązkowe, ale nieobecność może być, szczególnie w sprawach o dużej wartości przedmiotu sporu, kosztowna. W przypadku, gdy na posiedzenie nie stawi się wzywający, sąd na wniosek przeciwnika nałoży na niego obowiązek zwrotu kosztów wywołanych postępowaniem. Jeśli natomiast na posiedzenie nie stawi się podmiot wezwany do próby ugodowej (np. dłużnik), wtedy wzywający będzie mógł w złożonym później pozwie zażądać kosztów postępowania pojednawczego.
 
Złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej skutecznie przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia. Wielokrotnie potwierdził to w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (np. orzeczenia wydane w sprawach: III CZP 42/06, V CSK 30/10, II CSK 259/09, II CSK 612/07, V CSK 238/06). Należy jednak pamiętać o kilku ważnych kwestiach. Przerwanie biegu przedawnienia nastąpi tylko w sytuacji, gdy podmiotem zawezwanym będzie ten, kto faktycznie jest zobowiązany względem wzywającego. Błędne wskazanie innego podmiotu nie przerwie przedawnienia w stosunku do dłużnika. Ponadto wniosek o zawezwanie do próby ugodowej musi precyzyjnie określać, jakiego roszczenia dotyczy, tak aby możliwe było ustalenie jego wysokości i początkowego biegu terminu przedawnienia.