Blog

Clara non sunt interpretanda

ZMIANY W PRAWIE PRACY

  • 2016-04-03
  • Julia Walczak
  • prawo cywilne

W lutym 2016 zaczęła obowiązywać nowelizacja Kodeksu Pracy. Zmiany mają na celu przede wszystkim wzmocnienie pozycji pracownika oraz ustabilizowanie rynku pracy.

1) ograniczenie czasu i liczby trwania umów na czas określony

Do tej pory pracodawcy korzystając z braku narzucenia im ograniczenia dotyczącego czasu trwania umowy o pracę na czas określony. Niejednokrotnie zdarzało się, że takie umowy były zawierane nawet na 5-10 lat. Z mocy prawa trzecia umowa na czas określony stawała się umową na czas nieokreślony. Jednak, jeśli przerwa pomiędzy kolejnymi umowami była dłuższa, niż miesięczna, „licznik” ten się zerował i pracodawca mógł ponownie zatrudnić pracownika na umowę na czas określony, mimo że umowa taka zawarta była trzy lub więcej razy.

Teraz takiej możliwości już nie będzie.  Maksymalny czas zatrudnienia na podstawie umów na czas określony, niezależnie od ich liczby i czasu jaki płynie pomiędzy zawieraniem kolejnych umów, wynosi 33 miesiące. Warto wskazać, że do limitu tego nie wlicza się umowa na okres próbny. W sumie okres zatrudnienia pracownika na podstawie umowy na czas określony może trwać maksymalnie 3 lata (3 miesiące umowy na okres próbny i 33 miesiące umowy na czas określony). Umowę na czas określony można zawrzeć maksymalnie trzy razy. 

Od powyższych zasad ustawodawca przewidział jednak odstępstwo.  Zgodnie z  art. 251 §4 Kodeksu pracy ograniczenia nie znajdą zastosowania odnośnie umów na zastępstwo, umów dotyczących wykonywania pracy dorywczej lub sezonowej oraz wykonywania pracy przez okres kadencji. Czwarta umowa na czas nieokreślony będzie mogła również zostać zawarta, gdy pracodawca wskaże leżące po jego stronie obiektywne przyczyny takiej decyzji i zawiadomi właściwego okręgowego inspektora pracy. 

2) wypowiedzenie umowy na czas określony takie samo jak umowy na czas nieokreślony

Na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów pracodawca oraz pracownik, z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, mogli wypowiedzieć umowę na czas określony zawartą na okres dłuższy niż 6 miesięcy, o ile w umowie o pracę strony zawarły postanowienie przewidujące możliwość wcześniejszego zakończenia stosunku pracy. W innym przypadku wypowiedzenie mowy na czas określony było niemożliwe.

Obecnie za wypowiedzeniem będzie można rozwiązać każdą umowę na czas określony, niezależnie od tego, na jaki okres umowa została zawarta i czy odpowiednie postanowienie sformułowano w umowie.  

Zmiany dotyczą również okresu wypowiedzenia umowy na czas określony. Aktualne przepisy stanowią, że okres wypowiedzenia umowy na czas określony jest taki sam, jak dla umowy na czas nieokreślony.  Okresy wypowiedzenia odpowiednio wynoszą:

• 2 tygodnie – jeśli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy

• 1 miesiąc – jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy

• 3 miesiące – jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej  3 lata

Rozwiązania te zapewnić mają pracownikom większą stabilizację poprzez wydłużenie procedury wypowiadania umów.

3) ograniczenie umów o pracę do trzech rodzajów: umowa na czas nieokreślony, umowa na czas określony, umowa na okres próbny 

Kolejnym, istotnym zagadnieniem, a wynikającym z powyższych zmian, jest ograniczenie typów umowy o pracę. W świetle obecnie obowiązujących przepisów, w Kodeksie Pracy zostały stypizowane: umowa o pracę na okres próbny, umowa o pracę na czas określony i umowa o pracę na czas nieokreślony. Umowy na czas wykonania określonej pracy oraz zawierane na zastępstwo nieobecnego pracownika zostaną zastąpione umową na czas określony.

4) zmiana minimalnego wynagrodzenia

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2015 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r. pensja jest  wyższa o 100 zł i wynosi 1850 zł. 

Nowelizacja przepisów prawa pracy w istotny sposób zmienia zatem rozwiązania dotyczące umów terminowych. Ma przede wszystkim na celu ograniczenie ich nadużywania i stosowania. Zmiany te z całą pewnością wpłyną na poprawę pozycji pracownika względem pracodawcy i ustabilizują rynek pracy.