Wprowadzenie
Ustawa z 4 grudnia 2025 r. nowelizująca Prawo budowlane to kolejny krok w kierunku upraszczania i przyspieszania procesu inwestycyjno‑budowlanego, przy jednoczesnym rozszerzaniu katalogu robót realizowanych poza reżimem pozwolenia na budowę, a często także bez zgłoszenia.
Nowelizacja:
- poszerza katalog inwestycji na zgłoszenie (często z projektem),
- rozszerza katalog robót całkowicie wyłączonych z obowiązku uzyskania decyzji administracyjnych,
- włącza regulacje o budowlach ochronnych wprost do systemu Prawa budowlanego,
- zmienia przebieg postępowań zgłoszeniowych i pozwoleniowych,
- modyfikuje etap zakończenia budowy i kontroli obiektów,
- oraz reformuje postępowania naprawcze przed organami nadzoru budowlanego.
Co istotne, ustawodawca postanowił, że nowe regulacje znajdą zastosowanie także do tych zamierzeń budowlanych, co do których przed dniem wejścia w życie nowelizacji:
- złożono nierozpatrzony wniosek o pozwolenie na budowę, albo
- dokonano skutecznego zgłoszenia robót budowlanych.
Poniżej prezentujemy syntetyczne omówienie najważniejszych zmian oraz ich praktycznych konsekwencji dla inwestorów i organów administracji.
1. Rozszerzenie pojęcia „przepisów techniczno‑budowlanych”
Na mocy art. 1 pkt 2 nowelizacji dodano art. 7 ust. 1 pkt 3 pr. bud., zgodnie z którym od 7 stycznia 2026 r. do przepisów techniczno‑budowlanych zalicza się także:
warunki techniczne, warunki techniczne użytkowania i warunki techniczne usytuowania budowli ochronnych, wydane na podstawie art. 115 ust. 1 pkt 1 ustawy z 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej (u.o.l.o.c.).
Na tej podstawie wydane zostało rozporządzenie MSWiA z 4 listopada 2025 r. w sprawie warunków technicznych dla budowli ochronnych oraz warunków technicznych ich użytkowania i usytuowania (r.w.t.b.o.), obowiązujące od 28 listopada 2025 r. Rozporządzenie to stosuje się przy:
- projektowaniu,
- budowie i przebudowie,
- zmianie sposobu użytkowania budowli ochronnej lub jej części,
- a także przy związanym z nią urządzeniu budowlanym.
W systemie u.o.l.o.c. budowle ochronne są elementem tzw. obiektów zbiorowej ochrony. Obejmują one:
- schrony – obiekty (lub ich części) o konstrukcji zamkniętej i hermetycznej, wyposażone w urządzenia filtrowentylacyjne lub pochłaniacze regeneracyjne, uznane za budowle ochronne (art. 83 ust. 3 u.o.l.o.c.),
- ukrycia – obiekty (lub ich części) o konstrukcji niehermetycznej, uznane za budowle ochronne (art. 83 ust. 4 u.o.l.o.c.).
Przepisy odsyłają przy tym do procedur uznania obiektów za budowle ochronne z art. 83–88 u.o.l.o.c. (wyznaczenie przez organ ochrony ludności, porozumienie z właścicielem/zarządcą, decyzja organu ochrony ludności).
Pojawia się istotny problem interpretacyjny:
czy definicje „schronu” i „ukrycia” dotyczą wyłącznie obiektów formalnie uznanych za budowle ochronne na podstawie art. 83 ust. 1 u.o.l.o.c., czy również innych obiektów o odpowiedniej konstrukcji (hermetycznej/niehermetycznej)?
W braku jednoznacznego zastrzeżenia, że regulacje u.o.l.o.c. stosuje się wyłącznie do budowli uznanych w trybie art. 83, zasadne wydaje się przyjęcie, że przepisy u.o.l.o.c. i r.w.t.b.o. dotyczą wszystkich budowli ochronnych, niezależnie od podstawy ich wprowadzenia.
Praktyczna konsekwencja nowelizacji jest taka, że od 7 stycznia 2026 r. ilekroć pr. bud. mówi o „przepisach techniczno‑budowlanych”, obejmuje to również r.w.t.b.o., a więc m.in.:
- obowiązki projektanta i inwestora przy projektowaniu i realizacji obiektu (art. 5 ust. 1, art. 20 ust. 2, art. 22 pkt 3 pr. bud.),
- zasady odstępstw od przepisów techniczno‑budowlanych (art. 9 ust. 1 pr. bud.),
- procedurę wydawania pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud.),
- postępowania legalizacyjne (art. 49 ust. 1 pkt 2 pr. bud.),
- obowiązki inwestora przy zawiadomieniu o zakończeniu budowy (art. 57 ust. 1ba pkt 2 pr. bud.),
- nadzór organów administracji architektoniczno‑budowlanej i nadzoru budowlanego (art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c pr. bud.).
W efekcie budowle ochronne zostają włączone w pełni w system Prawa budowlanego jako obiekty podlegające standardowym wymogom konstrukcyjnym, użytkowym i kontrolnym.
2. Rozszerzenie katalogu inwestycji wymagających zgłoszenia
Nowelizacja znacząco modyfikuje art. 29 pr. bud., rozbudowując katalog inwestycji realizowanych w trybie zgłoszenia (w wielu przypadkach – zgłoszenia z projektem).
2.1. Budynki użyteczności publicznej na zgłoszenie
Dodano art. 29 ust. 1 pkt 1b pr. bud., przewidujący możliwość realizacji w trybie zgłoszenia:
wolno stojących, nie więcej niż dwukondygnacyjnych budynków użyteczności publicznej o powierzchni użytkowej nie większej niż 200 m², których obszar oddziaływania mieści się na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane.
Zgodnie z § 3 pkt 6 r.w.t. budynek użyteczności publicznej to m.in. budynek przeznaczony na potrzeby administracji, wymiaru sprawiedliwości, kultury, edukacji, ochrony zdrowia, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu oraz inne budynki o podobnej funkcji, w tym budynki biurowe i socjalne.
Dla tych inwestycji zgłoszenie wiąże się z szeregiem obowiązków:
- dołączenie projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno‑budowlanego (art. 30 ust. 4b pr. bud.),
- sporządzenie projektu technicznego (art. 42 ust. 1 pkt 1 lit. b pr. bud.),
- ustanowienie kierownika budowy i prowadzenie dziennika budowy (art. 42 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 45 pr. bud.),
- obowiązek zawiadomienia o zakończeniu budowy (art. 54 ust. 1 pr. bud.),
- obowiązek poddawania obiektu kontrolom okresowym i prowadzenia książki obiektu budowlanego (art. 60b ust. 2 pkt 2 lit. b, art. 62 ust. 2 pkt 2 lit. b pr. bud.).
W praktyce jest to więc uproszczony tryb formalny (zgłoszenie zamiast pozwolenia), ale o porównywalnym ciężarze merytorycznych obowiązków.
2.2. Przydomowe budowle ochronne na zgłoszenie
Kolejną istotną nowością jest art. 29 ust. 1 pkt 2a pr. bud., który obejmuje:
wolno stojące przydomowe budowle ochronne (schrony, ukrycia) o powierzchni użytkowej do 35 m², przeznaczone do ochrony użytkowników budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i przyłączami niezbędnymi do ich użytkowania, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane.
Zgłoszenie budowy takich obiektów będzie tzw. zgłoszeniem z projektem, co oznacza:
- obowiązek sporządzenia projektu zagospodarowania działki/terenu i projektu architektoniczno‑budowlanego,
- obowiązek ustanowienia kierownika budowy oraz prowadzenia dziennika budowy,
- obowiązek zawiadomienia o zakończeniu budowy (art. 54 ust. 1 pr. bud.),
- z zastrzeżeniem, że nie stosuje się do nich obowiązków w zakresie okresowych kontroli i książki obiektu budowlanego.
Celem zmiany – w świetle uzasadnienia nowelizacji (druk sejmowy nr 1379) – jest ułatwienie realizacji małych budowli ochronnych zapewniających schronienie właścicielom domów jednorodzinnych i ich rodzinom.
2.3. Kontenery telekomunikacyjne i magazyny energii
W trybie zgłoszenia możliwa będzie również:
- budowa wolno stojących kontenerów telekomunikacyjnych o powierzchni zabudowy do 35 m² wraz z instalacjami i przyłączami elektroenergetycznymi i telekomunikacyjnymi (art. 29 ust. 1 pkt 3a pr. bud.),
- budowa kontenerów telekomunikacyjnych o wysokości do 3 m i powierzchni zabudowy do 35 m² wraz z instalacjami i przyłączami elektroenergetycznymi i telekomunikacyjnymi (art. 29 ust. 1 pkt 3b pr. bud.),
- budowa wolno stojących magazynów energii elektrycznej o pojemności nominalnej większej niż 30 kWh i nie większej niż 2000 kWh (art. 29 ust. 1 pkt 3c i pkt 40 pr. bud., z rozróżnieniem progów 30/300/2000 kWh, przy czym definicja magazynu energii wejdzie w życie 20 września 2026 r. – art. 3 pkt 27 pr. bud.).
Tym samym ustawodawca dostosowuje Prawo budowlane do rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej i energetycznej (w tym OZE i magazynów energii) poprzez uproszczenie procedur, ale równocześnie wprowadza specyficzne wymogi projektowe i przeciwpożarowe (o czym niżej w części dotyczącej zgłoszeń).
2.4. Budynki rekreacji indywidualnej – luka między 7.01 a 20.09.2026 r.
Nowelizacja modyfikuje art. 29 ust. 1 pkt 16 pr. bud., dotyczący wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej. W dotychczasowym brzmieniu przepis zawierał definicję tego obiektu („rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku”), która została usunięta – ze względu na dodanie definicji ustawowej w art. 3 pkt 2g pr. bud.
Problem polega na tym, że art. 3 pkt 2g pr. bud. zacznie obowiązywać dopiero 20 września 2026 r.. W okresie od 7 stycznia do 20 września 2026 r. mamy więc do czynienia z luką regulacyjną – w samym pr. bud. brakuje definicji budynku rekreacji indywidualnej. Należy wówczas odwoływać się do definicji z § 3 pkt 7 r.w.t. (budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku) oraz racjonalności ustawodawcy, co może jednak prowadzić do sporów interpretacyjnych co do zakresu stosowania art. 29 ust. 1 pkt 16 pr. bud.
2.5. Boiska, tarasy, zbiorniki na wody opadowe, kolumbaria i inne obiekty
Nowelizacja doprecyzowuje i rozszerza szereg innych przepisów art. 29 pr. bud., m.in.:
- art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud. – boiska szkolne oraz boiska, korty i bieżnie służące uprawianiu sportu lub rekreacji (nie tylko rekreacji),
- art. 29 ust. 1 pkt 22 pr. bud. – niezadaszone przydomowe tarasy naziemne o powierzchni zabudowy > 35 m² oraz zadaszone przydomowe tarasy naziemne o powierzchni zabudowy > 35 m² i powierzchni dachu ≤ 50 m² – również w trybie zgłoszenia,
- art. 29 ust. 1 pkt 29 lit. e oraz pkt 38 pr. bud. – bezodpływowe zbiorniki na wody opadowe lub roztopowe o określonej łącznej pojemności, związane m.in. z zabudową zagrodową,
- art. 29 ust. 1 pkt 35–39 pr. bud. – dodanie m.in. kolumbariów na terenie cmentarza (pow. zabudowy ≤ 15 m², wysokość ≤ 3 m), przepustów, wylotów do cieków naturalnych oraz wież/masztów Kolejowego Systemu Ruchomej Łączności Radiowej.
Nowelizacja obejmuje także art. 29 ust. 3 pr. bud., tj. katalog robót wymagających zgłoszenia w przypadku przebudowy. W szczególności:
- przebudowa przegród zewnętrznych i elementów konstrukcyjnych budowli ochronnych (art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. aa) będzie wymagała zgłoszenia z projektem (art. 30 ust. 4c pr. bud.),
- rozszerzono zakres art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. b pr. bud. o kolejne typy obiektów (kontenery, tarasy, kolumbaria, przepusty, wyloty, zbiorniki).
W rezultacie znaczna część standardowych inwestycji infrastrukturalnych, komunalnych i przydomowych została przesunięta z reżimu pozwolenia na budowę do reżimu zgłoszenia, przy jednoczesnym zachowaniu określonych wymogów projektowych i formalnych.
3. Zmiany w postępowaniach zgłoszeniowych
Nowelizacja rozbudowuje art. 30 pr. bud., doprecyzowując katalog dokumentów wymaganych przy zgłoszeniu oraz wzmacniając powiązanie zgłoszeń z uzgodnieniami przeciwpożarowymi i dodatkowymi obowiązkami wobec PSP.
3.1. Dokumenty dołączane do zgłoszenia
Od 7 stycznia 2026 r. inwestor, dokonując zgłoszenia, musi uwzględnić:
- art. 30 ust. 2a pkt 1a pr. bud. – obowiązek dołączenia decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli jest wymagana przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
- art. 30 ust. 2a pkt 3 pr. bud. – oprócz dotychczasowych „pozwoleń, opinii i uzgodnień” należy dołączyć również inne dokumenty, których obowiązek wynika z przepisów odrębnych ustaw,
- art. 30 ust. 2a pkt 3b pr. bud. – do zgłoszenia instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. g pr. bud. (dodatkowe kable w użytkowanych sieciach i kanałach technologicznych), konieczne jest dołączenie projektu architektoniczno‑budowlanego,
- art. 30 ust. 2a pkt 3c pr. bud. – do zgłoszenia instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. h pr. bud., konieczne jest dołączenie dokumentacji technicznej zapewniającej m.in. nośność, bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz bezpieczeństwo pożarowe, uzgodnionej pod względem ochrony przeciwpożarowej,
- art. 30 ust. 2a pkt 5 pr. bud. – rozszerzenie obowiązku dołączania projektu zagospodarowania działki/terenu na zgłoszenia dotyczące magazynów energii z art. 29 ust. 1 pkt 40 pr. bud.
Dodatkowo, art. 30 ust. 4bb pr. bud. wprowadza:
- obowiązek uzgodnienia pod względem PPoż. projektu zagospodarowania działki/terenu oraz projektu architektoniczno‑budowlanego dla budowy magazynu energii, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3c,
- obowiązek zawiadomienia PSP o zakończeniu budowy takiego magazynu i rozpoczęciu użytkowania, wraz z przekazaniem planu lokalizacji oraz rozwiązań istotnych dla bezpieczeństwa ekip ratowniczych.
3.2. Uzgodnienia przeciwpożarowe i zawiadomienia PSP
Znowelizowany art. 30 ust. 3 pr. bud. przewiduje, że:
- projekt zagospodarowania działki/terenu, w przypadku budowy instalacji gazowych oraz magazynów energii, jak również przy określonych instalacjach OZE, podlega uzgodnieniu pod względem ochrony przeciwpożarowej,
- w przypadku budowy magazynów energii oraz instalowania instalacji OZE (lit. e i h art. 29 ust. 3 pkt 3 pr. bud.) istnieje obowiązek zawiadomienia PSP o zakończeniu robót i rozpoczęciu użytkowania, wraz z przekazaniem planu lokalizacji i danych ważnych dla bezpieczeństwa ekip ratowniczych.
Ponadto nowelizacja doprecyzowuje art. 30 ust. 4c pr. bud., nakazując, aby przy zgłoszeniu przebudowy budowli ochronnych (art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. aa pr. bud.) dołączyć dokumenty z art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 pr. bud. (tj. odpowiednio m.in. projekt zagospodarowania, projekt architektoniczno‑budowlany, oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, etc.).
W efekcie postępowanie zgłoszeniowe w wielu przypadkach przestaje być prostą, „odformalizowaną” procedurą – staje się quasi‑pozwoleniem z pełnym pakietem dokumentacji i istotną rolą uzgodnień PPoż.
4. Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę – ochrona ludności i budowle ochronne
Nowelizacja wprowadza istotne zmiany w zakresie wymagań dla projektu budowlanego i dokumentów dołączanych do wniosku o pozwolenie na budowę.
4.1. Warunki ochrony ludności w projekcie budowlanym
Zgodnie ze znowelizowanym art. 34 ust. 2a pr. bud. (obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.), zakres i treść projektu budowlanego muszą uwzględniać:
- warunki ochrony przeciwpożarowej,
- warunki ochrony ludności – w przypadku budowli ochronnych lub obiektów projektowanych w sposób umożliwiający zorganizowanie w nich miejsc doraźnego schronienia.
Tym samym projektanci i inwestorzy są zobowiązani do uwzględniania wymagań u.o.l.o.c. (w szczególności art. 93–95 i 102) już na etapie koncepcji i rozwiązań technicznych obiektów.
4.2. Oświadczenie inwestora o obowiązkach w zakresie budowli ochronnych
Nowy art. 33 ust. 2 pkt 13 pr. bud. przewiduje, że do wniosku o pozwolenie na budowę, w przypadku obiektów z art. 93–95 u.o.l.o.c., należy dołączyć oświadczenie inwestora – złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej – o:
- obowiązku wykonania budowli ochronnej o określonej kategorii odporności i pojemności,
- albo obowiązku wykonania obiektu w sposób umożliwiający zorganizowanie w nim miejsca doraźnego schronienia o określonej pojemności,
- albo o braku takiego obowiązku.
Z kolei art. 35 ust. 1 pkt 3a lit. b pr. bud. (od 1 stycznia 2026 r.) zobowiązuje organ administracji architektoniczno‑budowlanej do sprawdzenia, czy to oświadczenie zostało dołączone przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.
4.3. Niespójności czasowe i problemy praktyczne
Przepisy art. 93–95 u.o.l.o.c. (dotyczące budowli ochronnych i miejsc doraźnego schronienia w budynkach użyteczności publicznej, wielorodzinnych oraz budowlach podziemnych transportu) stosuje się – zgodnie z art. 206 u.o.l.o.c. – do zamierzeń budowlanych, wobec których po 31 grudnia 2025 r.:
- złożono wniosek o pozwolenie na budowę lub zatwierdzenie projektu, albo
- dokonano zgłoszenia robót.
Oznacza to, że stosowanie u.o.l.o.c. jest uzależnione od daty wszczęcia postępowania. Tymczasem nowe brzmienie art. 33–35 pr. bud. obowiązuje od 1 stycznia 2026 r. niezależnie od tej daty. Powstaje więc pytanie, czy przepisy te można stosować w oderwaniu od art. 206 u.o.l.o.c., czy też należy uwzględniać ten przepis przy ocenie, czy dane zamierzenie w ogóle podlega obowiązkowi realizacji budowli ochronnej lub miejsca doraźnego schronienia.
W praktyce pojawiają się kolejne trudności:
- inwestor nie ma kompetencji do samodzielnego, wiążącego przesądzenia, czy zachodzi obowiązek realizacji budowli ochronnej lub „przystosowania” obiektu do funkcji miejsca doraźnego schronienia – obowiązek ustalania tych kwestii spoczywa na organach ochrony ludności,
- pojęcia „budynku użyteczności publicznej”, „garażu podziemnego” czy „miejsca doraźnego schronienia” są nieostre (w szczególności brak ustawowej definicji garażu podziemnego; miejsce doraźnego schronienia jest organizowane przez organy ochrony ludności dopiero w razie niewystarczającej liczby schronów/ukryć – art. 102 u.o.l.o.c.),
- inwestor składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, mimo że zakres obowiązków, których to oświadczenie dotyczy, zależy od przyszłych, uznaniowych decyzji administracyjnych.
W rezultacie nowe regulacje generują istotne ryzyko odpowiedzialności po stronie inwestora i wymagają ścisłej współpracy:
- projektanta,
- specjalistów od zabezpieczeń PPoż.,
- pełnomocników prawnych,
- oraz – co do zasady – organów ochrony ludności.
5. Zakończenie budowy, oddanie do użytkowania i kontrole obiektów
Nowelizacja wprowadza szereg zmian w przepisach dotyczących zakończenia budowy, zawiadomień, odbiorów oraz okresowych kontroli obiektów.
5.1. Zawiadomienie o zakończeniu budowy
Art. 54 ust. 1 pr. bud. został zaktualizowany, tak aby objąć obowiązkiem zawiadomienia o zakończeniu budowy także obiekty:
- przydomowe budowle ochronne z art. 29 ust. 1 pkt 2a pr. bud.,
- kontenery telekomunikacyjne z art. 29 ust. 1 pkt 3a i 3b pr. bud.,
dla których nie ma obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a jedynie dokonania zgłoszenia z projektem.
5.2. Zawiadomienia do PSP i PIS oraz „stanowiska odbiorowe”
Nowe brzmienie art. 56 pr. bud. doprecyzowuje, kiedy inwestor jest zobowiązany zawiadomić:
- organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
- organy Państwowej Straży Pożarnej,
o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania. Obowiązek zawiadomienia występuje wtedy, gdy projekt zagospodarowania działki/terenu, projekt architektoniczno‑budowlany lub projekt techniczny wymagał odpowiedniego uzgodnienia sanitarnego lub przeciwpożarowego.
Organy te zajmują następnie stanowisko w zakresie:
- wymagań higienicznych i zdrowotnych (PIS),
- lub wymagań ochrony przeciwpożarowej (PSP).
Z kolei art. 57 ust. 3 pr. bud. nakłada obowiązek dołączenia do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie oświadczenia o pozytywnym stanowisku tych organów.
5.3. Projekt techniczny i inwentaryzacja powykonawcza
Nowelizacja doprecyzowuje również:
- art. 57 ust. 4 pr. bud. – organ nadzoru budowlanego, sprawdzając projekt techniczny, ogranicza się do kontroli, czy dołączono oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz kopie dokumentów wskazanych w art. 34 ust. 3d pr. bud.;
- art. 57 ust. 8 pr. bud. – projekt techniczny jest zwracany inwestorowi bezzwłocznie po zakończeniu postępowania.
Dodatkowo zmieniono art. 43 ust. 1aa pr. bud., rozszerzając katalog obiektów podlegających geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, m.in. o:
- określone budynki rekreacji indywidualnej,
- stacje ładowania,
- zbiorniki na wody opadowe/roztopowe,
- określone obiekty infrastrukturalne wymienione w art. 29 ust. 1 i 2 pr. bud.
5.4. Książka obiektu i kontrole okresowe
Zmieniono również:
- art. 60b ust. 2 pkt 2 pr. bud. – rozszerzając obowiązek prowadzenia książki obiektu budowlanego na nowe budynki użyteczności publicznej (art. 29 ust. 1 pkt 1b pr. bud.),
- art. 62 ust. 2 pkt 2 pr. bud. – rozszerzając obowiązek przeprowadzania okresowych kontroli dla tych obiektów.
Argumentacja ustawodawcy jest prosta: z uwagi na funkcję budynków użyteczności publicznej (ogólnodostępność, duża liczba użytkowników) nie powinny one być wyłączone z obowiązku ewidencjonowania i regularnego badania stanu technicznego.
6. Postępowania naprawcze przed organami nadzoru budowlanego
Nowelizacja wprowadza dwie ważne instytucje, wpływające na sposób prowadzenia postępowań naprawczych:
- uproszczone postępowanie naprawcze po 10 latach od zakończenia robót,
- tzw. „mechanizm żółtej kartki” (art. 51a pr. bud.).
6.1. Zasady postępowania po upływie 10 lat od zakończenia robót
Nowy art. 50 ust. 6 pr. bud. stanowi, że jeżeli od zakończenia robót budowlanych upłynęło co najmniej 10 lat, organ nadzoru budowlanego:
- w przypadkach samowoli budowlanej lub istotnego naruszenia przepisów:
- bada, czy roboty powodują zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi,
- stosuje odpowiednio art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 pr. bud. (nakazy usunięcia nieprawidłowości lub rozbiórki),
- w przypadku robót wykonanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu lub projekcie:
- stosuje odpowiednio przepisy o uproszczonej legalizacji (art. 49f–49i pr. bud.).
W praktyce oznacza to przesunięcie akcentu z formalnej legalności na realne bezpieczeństwo użytkowania obiektu, gdy od zakończenia robót upłynął znaczny czas.
6.2. „Żółta kartka” – art. 51a pr. bud.
Nowy art. 51a pr. bud. przewiduje, że w przypadku stwierdzenia prowadzenia robót budowlanych w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 pr. bud. (tj. niezgodny z pozwoleniem, zgłoszeniem, projektem lub przepisami), organ nadzoru budowlanego może:
- pouczyć inwestora o konieczności doprowadzenia robót do stanu zgodnego z decyzją o pozwoleniu, projektem lub przepisami,
- potwierdzić pouczenie wpisem w protokole kontroli i w dzienniku budowy,
- po upływie 60 dni (lub wcześniej, na wniosek inwestora) sprawdzić, czy roboty zostały doprowadzone do zgodności.
Jeśli inwestor nie skoryguje nieprawidłowości, organ stosuje standardowe środki z art. 50–51 pr. bud. (wstrzymanie robót, obowiązek przedłożenia dokumentów, nakazy rozbiórki lub wykonania określonych robót naprawczych).
Mechanizm ten:
- daje inwestorowi realną szansę naprawienia uchybień bez natychmiastowego „zamrażania” inwestycji,
- ale jednocześnie wymaga od inwestora i kierownika budowy szybkiej reakcji na pouczenie – zaniechanie działań w 60‑dniowym terminie może istotnie pogorszyć pozycję inwestora w dalszym postępowaniu.
Podsumowanie – uproszczenie procedur czy nowe ryzyka?
Nowelizacja Prawa budowlanego z 4 grudnia 2025 r. rzeczywiście zmierza do:
- ograniczenia nadmiernej reglamentacji administracyjnej,
- przesunięcia wielu inwestycji z reżimu pozwolenia na budowę do reżimu zgłoszenia lub całkowitego zwolnienia z obowiązków formalnych,
- zwiększenia elastyczności po stronie organów nadzoru (uproszczone postępowanie po 10 latach, „żółta kartka”).
Jednocześnie jednak:
- znacząco rośnie rola oświadczeń inwestora, składanych pod rygorem odpowiedzialności karnej,
- zwiększa się skomplikowanie relacji między Prawem budowlanym a ustawą o ochronie ludności i obronie cywilnej,
- pojawiają się nowe obowiązki w zakresie uzgodnień PPoż., zawiadomień PSP i uwzględniania warunków ochrony ludności w projektach budowlanych,
- powstają luki i wątpliwości interpretacyjne (np. budynki rekreacji indywidualnej w okresie przejściowym, zakres stosowania art. 93–95 u.o.l.o.c. w zestawieniu z art. 206 tej ustawy).
Z punktu widzenia inwestora, kluczowe będzie:
- prawidłowe zakwalifikowanie inwestycji (pozwolenie / zgłoszenie z projektem / zgłoszenie bez projektu / brak reglamentacji),
- zbudowanie wewnętrznych procedur „checklistowych” dla różnych typów zamierzeń,
- bieżąca współpraca z projektantami, specjalistami PPoż. i prawnikami przy ustalaniu obowiązków w zakresie budowli ochronnych i miejsc doraźnego schronienia,
- aktywne reagowanie na działania organów nadzoru (szczególnie w ramach „żółtej kartki”).
Z perspektywy organów administracji nowelizacja oznacza:
- większy nacisk na weryfikację kompletności dokumentacji i oświadczeń,
- potrzebę wypracowania spójnej praktyki stosowania przepisów Prawa budowlanego i u.o.l.o.c.,
- możliwość bardziej elastycznego – ale również bardziej odpowiedzialnego – reagowania na naruszenia prawa budowlanego.





